naftalindergisi@gmail.com

Artık Zamanı Gelmişti

Gecenin bir yarısında sıkılmış, bomboş sokaklarda düşüncelere dalmış bir şekilde dolaşırken yanıma siyah bir araba yanaştı. Arabadan iki kişi inip gözlerime baktılar. Hiç düşünmeden ne anlatmak istediklerini anladım ve arka koltuğa oturdum. Tek bir kelime bile etmeden uzun bir yolculuğun sonunda hiçbir yerin ortasında durduk. Arabadan indim ve yürümeye başladım. İleride belirsiz bir nesneye doğru yürüyordum, yanına vardığımda ise bunun bir masa ve iki sandalye olduğunu gördüm, sandalyelerin birinde ise o oturuyordu. Sandalyemi çektim ve ben de oturdum. Uzun beyaz sakalını okşadıktan sonra bana “seni buraya bana yardım etmen için çağırdım” dedi. İnsanlar son bir şansı hak ediyorlar. Bunun için senin yardımına ihtiyacım var. Gözlerine baktım, ciğerlerimi bu tozlu hava ile doldurduktan sonra titrek bir sesle “artık çok geç” dedim. “Bireyselleşen bu dünyaya ben bile bir şey yapamam artık. İnsanların iki yüzlüğü, düşüncesizliği ve aptallığı karşısında ikimizde çaresiziz. Kimse mutlu değil artık, herkes hesap sormak için seni ve o günü bekliyor. Merak ediyorlar çabalarının, emeklerinin neye mal olduğunu görmek için. Bilebile çok hata yaptık, geri dönülemez yollardan geçtik, çok canlar yaktık ama başımızı her yastığa koyuşumuzda bebek gibi derin bir uykuya daldık. Bazılarımız ise denediler başarısız olacaklarını bilerek, boşa kürek atacaklarını bilerek denediler ama hep başarısız oldular. Her seferinde bunu bir adım öteye götürecek birisi çıktı elbette ama cehalet her zaman daha önde oldu. Artık farkına varman gerek eski dostum kimse başkası için dua etmez oldu. Herkes kendini kendi bacağından asar oldu. Çıkarcılığın hat safhada olduğu bu dönemde sana kimse yardım etmez artık. İnsan iskambil kağıdından bir ev yapmak için ne kadar uğraşırsa uğraşsın onu tek bir nefesle yıkmaya çalışacak insanlar hep yanı başında olacaklardır. İnsanlar bile birbirine ikinci bir şansı vermezken senin hala onlara olan umudun içler acısı. Demek istediğim eski dostum bu yolda yanında yürüyen çok az kişi olacak, olanlar ise onlara yaptıklarımızdan dolayı bir çocuk gibi sızlanıp duracaklar. Ben ise bütün bunları kenardan izleyerek haklı olmanın keyfini çıkaracağım. Kendine iyi bak.”

Sözlerimin ardından içimi büyük bir huşu kaplamıştı. Gözlerimi ondan ayırmadan vereceği tepkiyi bekliyordum ama hiçbir şey söylemedi, söyleyemedi. Gözlerinden yaşlar akıyordu, inkâr ediyor kendine yalan söylüyordu. Birden ayağa kalktı sinirle gözlerime baktı ve uzaklaşıp gitti, arkasına dönüp bakar diye izledim onu ama hiç duraksamadı bile ve gözden kayboldu.

O gün tanrı beni terk etti dostlarım ama sizin için hala bir umudu var.

 

Ali Çetin

cetinali580@gmail.com

Benzer Yazılar

Araç çubuğuna atla